Philip Van Isacker: hommage aan Basiel De Craene

Het Meetjesland bezit een permanente beeldenroute. Eén van de erin opgenomen werken is van Philip Van Isacker. De sculpturale installatie staat, ietwat verdoken, in een hoek op het kerkplein van Waarschoot.

Het werk leidt onwillekeurig de aandacht naar een -bijna onleesbaar- in bruinroest staal gesneden gedicht van Basiel De Craene. Het is één van de weinige monumentale werken in de Waarschootse publieke ruimte. Veel Waarschootse Lievegemenaren weten echter niet dat het er is. Het is nochtans de moeite waard om er even de tijd voor te nemen. Philip Van Isacker studeerde rechten en kunstgeschiedenis aan de universiteit van Gent. Hij koos echter voor een kunstenaarsbestaan en werd beeldhouwer. Aanvankelijk oogden zijn werken vrij abstract. Maar dat waren ze eigenlijk niet: ze leunden veeleer aan bij het conceptuele. Hij bouwde ze op uit primaire vormen, veelal in heel diverse, soms contradictorische materialen (ijzer, klei, papier, arduin …). Vergankelijkheid was er nadrukkelijk aanwezig. Tafelstructuren waren, en zijn nog steeds, erg belangrijk in zijn werk. Een tafel heeft immers vele functies, niet in het minst als ontmoetingsplaats. Ideaal dus om in de publieke ruimte te functioneren. Maar omdat zijn “beelden” zo vertrouwd lijken, worden ze vaak niet als sculptuur ervaren. De installatie in Waarschoot is hiervan een sprekend voorbeeld: vier monumentale, massieve en imperfecte blauwsteenblokken leiden naar een ijzeren, fragiele maar perfecte kubustafel om er bv. een gedicht van Basiel De Craene aan te lezen … . PVI5
Zijn werken hebben een gelaagdheid die meerdere interpretaties toelaten. Hun onafheid vraagt van de toeschouwer een actieve deelname: hij moet het in zijn verbeelding vervolledigen. Dat is begrijpelijkerwijze niet voor iedereen zo evident. Toch wil de kunstenaar, naar eigen zeggen, werk maken dat voor iedereen gemakkelijk te vatten is. De laatste tijd echter is zijn werk veel figuratiever geworden, erg kunsthistorisch geïnspireerd. Vooral de afbeelding van het menselijk lichaam, geïnspireerd op de klassieke of renaissance beelden, speelt meer en meer een hoofdrol. Weliswaar terug in combinatie met strakke geometrische vormen. Ze zijn ingebed in een traditie – Kunst is geen persoonlijke taal, maar een taal gemaakt door generaties (PVI). In het psychiatrisch centrum van Eeklo staat zo’n beeld – De man die zijn evenwicht zoekt. Het geeft gestalte aan de kwetsbaarheid van de mens. Op verschillende plaatsen in Vlaanderen en daarbuiten vindt men zijn werken in de publieke ruimte (Heist, Genk, St. Lievens Houtem, Mechelen, Antwerpen, Den Haag …).
Philip Van Isacker is een belangrijk hedendaagse kunstenaar. Hij blonk uit met meditatief werk op Jan Hoets “Chambres d’ Amis”. Net als de foto’s van Dirk Braeckman was zijn werk ook te zien tijdens de biënnale van Venetië (1990). En meer recent was er een gesmaakte tentoonstelling van hem in het Mudel (Deinze).
Toch krijgt zijn werk niet het respect dat het verdient. Getuige hiervan zijn de foto’s bij dit artikel. Of om het met de woorden van de Nederlandse dichter Lucebert te zeggen:
Alles van waarde is weerloos…”.

J.S.

 

© Foto’s G. en J.S.

#Wakker9950

{wAwA} Wakker!Waarschoot

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s